حلّى در سال 709 « 1 » به دعوت سلطان محمّد خدابنده پادشاه مغول به إيران آمد وتا مرگ سلطان به سال 716 در إيران أقامت داشت وسپس به حلّه بازگشت ودر آنجا به تدريس ، تأليف وتربيت علما مشغول شد وتا پايان عمر از حلّه خارج نشد مگر براي حجّى كه در أواخر عمرش گزارد . وى در محرم سال 726 « 2 » در زادگاهش حلّه درگذشت . جسد وى را تا نجف تشييع كردند ودر جنب باب رواق مطهّر حضرت أمير المؤمنين ( إيوان طلا ) به خاك سپردند . منزلت علمي علّامه حلّى در دانش وهوش سرآمد اقران بود . وى قبل از سنّ تكليف به مرحله اجتهاد رسيده بود . « 3 » ودر كودكى بر بسيارى از علماى نامدار عصر خود پيشى گرفته بود . وى در خطبه المنتهى گفته است كه قبل از سن 26 سالگى از تأليفات فلسفي وكلامي خود فارغ شده وشروع به نوشتن مباحث فقهى نموده است . « 4 » پس از محقّق حلّى منصب زعامت ومرجعيّت شيعه به أو رسيد ومكتب كلامي وفقهى محقّق حلّى به علّامه انتقال پيدا كرد . باتوجه به اينكه ولادت علّامه در سال 648 ووفات محقق حلّى در سال 676 « 5 » اتفاق افتاد ، علّامه حلّى هنگام وفات محقّق بيست وشش سأله بوده است واين خود دليل مكانت علمي علّامه است كه در اين سن ، زعامت جهان تشيّع را به عهده گرفته است . علّامه در زمينه‌هاى گوناگون آثاري فراوان تأليف كرده است . در فقه تأليفات مطوّل ، متوسّط ومختصرى دارد كه همواره مورد توجّه علما بوده است ودر حوزه‌ها تدريس

--> ( 1 ) . رك : تاريخ أولجايتو ، ص 109 ؛ تاريخ مغول ، ص 316 . ( 2 ) . همه بر سال 726 اتفاق كرده‌اند جز اينكه يافعى سال وفات علّامه را 720 نقل مىكند . ( مجالس المؤمنين ، ج 1 ، ص 574 به نقل از تاريخ يافعى ) وصفدى وعسقلانى بين سال 725 و 726 ترديد كرده‌اند ( الوافي بالوفيات ، ج 13 ، ص 85 ؛ الدرر الكامنة ، ج 2 ، ص 72 ) . ( 3 ) . فوائد الرضوية ، ص 126 . ( 4 ) . أعيان الشيعة ، ج 5 ، ص 401 . ( 5 ) . أمل الآمل ، ج 2 ، ص 48 .